گیا کانچلی؛ در سوگِ باد و پرنده ای که به زمین نگاه می‌کرد

در ماه گذشته، یکی از چهره های برجستهٔ موسیقی کلاسیک در صد سال اخیر را از دست دادیم. گیا کانچلیِ Giya kancheli گرجستانی، موسیقیدانی که موسیقی خود را به گلی تشبیه می کرد که در میان آسفالتهای زمخت راه خود را پیدا می کند. آثار او با همین ناهمگونیها، با تضادی که میان سکوت، سکون و طنینهای پرشدت و کوبنده می ساخت به تراژدی بشری گره می خورد. تراژدی ای که از موسیقی ماتم زده و برداشتِ او از سنت جمع خوانیهای پلی فونیکِ گرجی و ترکیب آن با زهی ها برمی خاست. 

بازنشر
ورود

نظر شما

برای نظر دادن لازم است وارد سیستم شوید.



نظر کاربران